Een Cyanotype workshop
Afgelopen weekend heb ik met een groep vriendinnen een workshop Cyanotype gevolgd bij Artfulplay. Ik zag dit op instagram voorbijkomen, zoals wel vaker gebeurd. De stijl van dat prachtige blauw op een witte achtergrond met mooie botanische bloemen en bladeren zag er super mooi uit. Hoe cool zou het zijn om zoiets zelf te kunnen maken.
De Workshop
De workshop werd gegeven door Mare, een super vriendelijk en mega enthousiaste vrouw oorspronkelijk uit Amerika. De workshop wordt daarom gegeven in het Engels. Ze wist zoveel te vertellen over de geschiedenis van Cyanotype, de wetenschap achter het proces, welke planten wel een goed resultaat geven en welke minder goed zijn. Je kon uren naar haar luisteren over interessante technieken die je allemaal een keertje zou willen proberen.
De workshop begint met wat basis uitleg over Cyanotype. Wat is het, hoe werkt het, welke tools heb je nodig, etc.
Daarna word je naar de andere kant van de ruimte geleid om naar de mega grote collectie gedroogde bloemen en planten te kijken.
Van prachtige varens tot gedroogde klaprozen, en van onkruid dat langs de weg groeit tot vers gekochte bloemen van de markt.
Je gaat heel snel naar alle prachtige kleuren van de bloemen kijken, maar met Cyanotype heb je daar vrij weinig aan.
De vormen en de lichtdoorlaatbaarheid zijn veel belangrijker.
Dus onkruid kan een veel mooiere vorm hebben dan een prachtige roos. Echt een beetje omdenken.
Nadat we uitleg over de bloemen en planten hadden gekregen was het tijd om 3 "proef" kaarten te maken. We mochten zoveel gedroogde planten pakken die er waren en daarna gaan spelen met de compositie op de 3 kaarten. Wordt het een verticale of horizontale kaart? Wil je de bloemen neerleggen als een boeket of allemaal door elkaar? Hou je het rustig of juist lekker druk? Naast de compositie is het ook interessant om te spelen met lichtdoorlatendheid van het materiaal. Cyanotype reageert op UV licht. Sommige planten laten hier wat van door naarmate je het langer onder de zon of lamp laat zitten. Als een plant helemaal geen UV licht doorlaat is het leuk om te kijken naar verschillende vormen. Ook heeft de dikte en platheid van de plant invloed op het resultaat. Als je een dikke ronde plant op het papier legt, komt er vanaf de zijkant altijd nog wat UV-licht op het papier, dit zorgt voor een minder scherpe afdruk later. Hier kan je natuurlijk bewust voor kiezen als je dit mooi vind. De kaarten worden op een houten plaat gelegd voordat je aan je compositie begint. Je wilt de kaarten niet meer verplaatsen als je al begonnen bent met planten erop te leggen, want dit kan heel makkelijk verschoven worden.
Na de eerste 3 mini composities gemaakt te hebben worden ze onder een stuk glas gelegd en vastgeklip met knijpers.
Hierna zijn de kaarten makkelijk te verplaatsen tussen de houten plaat en het glas zonder dat de planten verschuiven.
De plaat met kaarten zou eventueel buiten onder de zon gelegd kunnen worden, maar i.v.m. de warmte waren er UV lampen beschikbaar om de kaarten onder te leggen.
De timer wordt gezet en nadat de timer afgelopen was en de UV lamp uitgezet is kon je het resultaat al een beetje zien.
De kaarten waren van een gifgroen naar een soort grijsblauwe tint veranderd.
Na de eerste 3 mini composities gemaakt te hebben worden ze onder een stuk glas gelegd en vastgeklip met knijpers.
Hierna zijn de kaarten makkelijk te verplaatsen tussen de houten plaat en het glas zonder dat de planten verschuiven.
De plaat met kaarten zou eventueel buiten onder de zon gelegd kunnen worden, maar i.v.m. de warmte waren er UV lampen beschikbaar om de kaarten onder te leggen.
De timer wordt gezet en nadat de timer afgelopen was en de UV lamp uitgezet is kon je het resultaat al een beetje zien.
De kaarten waren van een gifgroen naar een soort grijsblauwe tint veranderd.
Na de plantjes te verwijderen zie je nog de groene kleur verschijnen waar het UV licht de kaart niet aangeraakt heeft.
De kaarten worden in een waterbadje gewassen zodat het proces gestopt wordt en het overige materiaal verwijderd wordt van de kaarten.
Nadat de kaart in een badje geweest is kan het nog 24 uur duren voordat het oxidatieproces volledig klaar is, de kaarten kunnen dus nog donkerder worden.
Dit proces kan versneld worden om er wat waterstofperoxide op te spuiten, daarmee zie je in één keer je kaart een stuk donkerder worden!
Nadat we onze "test" kaarten af hadden gemaakt was het tijd om een grote compositie te maken op een groter formaat aquarelpapier.
We hadden een uur de tijd om rustig en precies onze compositie te maken.
Je zou denken dat dit meer dan genoeg tijd is, maar als je zo geconcentreerd bezig bent, vliegt de tijd zo voorbij!
Mijn doel was om een redelijk druk en vol papier te krijgen maar waar alles nog wel mooi gebalanceerd was.
Ook voor dit grotere papier mocht je weer alle bloemen en planten pakken die je wilde, van alles was meer dan genoeg.
Nadat ik tevreden was met mijn compositie ging het glas er weer overheen en ging het werk onder de lamp.
Ondertussen had je wel een beetje een gevoel voor hoe het er ongeveer uit zou moeten komen te zien maar het was toch nog best spannend hoe het resultaat ging zijn.
Nadat de wekker ging mocht de lamp weer uit, papier in het water, en laten drogen.
Het resultaat is super! Met de planten op het papier leek het erg druk en vol, maar ik moet zeggen dat er uiteindelijk nog wel wat meer bij had gekund. Ongeacht dat ben ik nog steeds super blij met het resultaat! Ik heb meteen zin om thuis ook bloemen te gaan drogen en zelf nog veel meer Cyanotype prints te gaan maken!